این قانون توضیح می‌دهد که چه کسانی مجاز به ثبت دادخواست مربوط به یک بیمار هستند، مشروط بر اینکه با بخش 4753 مطابقت داشته باشد. این افراد شامل خود بیمار، همسر او (مگر اینکه به طور قانونی جدا شده باشند)، یکی از بستگان، یا یک وکیل یا نماینده منصوب شده هستند. سایر افرادی که می‌توانند دادخواست ثبت کنند عبارتند از: قیم بیمار، بازرس دادگاه شهرستان، قیم عمومی، ارائه‌دهندگان یا مؤسسات مراقبت‌های بهداشتی درگیر، و هر شخص دیگری که ذینفع یا دوست بیمار باشد.

این بخش به افراد اجازه می‌دهد تا به دلایل مختلفی مربوط به تصمیمات مراقبت‌های بهداشتی، درخواستی را به دادگاه ارائه دهند. می‌توانید از دادگاه بخواهید که تعیین کند آیا بیمار می‌تواند خودش تصمیمات مراقبت‌های بهداشتی خود را بگیرد، آیا یک دستورالعمل مراقبت‌های بهداشتی فعال است، یا اینکه آیا یک نماینده طبق خواسته‌های بیمار عمل می‌کند. دادگاه همچنین می‌تواند تصمیم بگیرد که آیا اختیار یک نماینده باید سلب شود، اگر او برخلاف منافع بیمار عمل کند. در نهایت، می‌تواند دیگران را وادار کند که دستورالعمل‌های مراقبت‌های بهداشتی بیمار را رعایت کنند یا اختیار نماینده او را به رسمیت بشناسند.

اگر دادخواستی مربوط به تصمیمات مراقبت‌های بهداشتی ارائه می‌دهید، باید حداقل ۱۵ روز قبل از جلسه رسیدگی، افراد کلیدی (مانند وکیل، نماینده یا بیمار) را مطلع کنید. باید جزئیات جلسه رسیدگی و یک نسخه از دادخواست را در اخطاریه خود قرار دهید.

اگر دادخواست شما در مورد وادار کردن شخص دیگری به رعایت خواسته‌های بهداشتی بیمار یا اختیارات تصمیم‌گیری وکیل یا نماینده است، شما همچنین باید آن شخص ثالث را طبق رویه‌های خاصی مطلع کنید.

این قانون بیان می‌کند که اگر وضعیتی نیاز به توجه فوری داشته باشد، دادگاه می‌تواند دستور موقتی برای مدیریت مراقبت‌های بهداشتی یک فرد صادر کند تا زمانی که تصمیم بزرگتری در مورد یک دادخواست گرفته شود. اگر فرد قبلاً وکالت‌نامه مراقبت‌های بهداشتی داشته باشد و یک قیم منصوب شده باشد، دادگاه می‌تواند دستور موقت مراقبت‌های بهداشتی نیز صادر کند. با این حال، این دستور موقت نمی‌تواند طولانی‌تر از حد لازم برای حل و فصل دادخواست مربوطه ادامه یابد.

این قانون به دادگاه اجازه می‌دهد تا در پرونده‌های مربوط به دستورالعمل‌های مراقبت‌های بهداشتی، حق‌الوکاله را اعطا کند. اگر شخصی غیر از وکیل یا نماینده، یک پرونده حقوقی را آغاز کند، دادگاه می‌تواند تصمیم بگیرد که چه کسی باید هزینه‌های حق‌الوکاله را بپردازد. اگر دادگاه تشخیص دهد که پرونده بدون دلیل موجهی آغاز شده است، آنگاه وکیل یا نماینده ممکن است حق‌الوکاله خود را دریافت کند. از سوی دیگر، اگر دادگاه تشخیص دهد که وکیل یا نماینده به وضوح وظایف خود را طبق دستورالعمل مراقبت‌های بهداشتی نقض کرده است، شخصی که پرونده را آغاز کرده است می‌تواند حق‌الوکاله خود را پوشش دهد.