این قانون «هدیه» را اینگونه تعریف می‌کند که وقتی کسی داوطلبانه اموال شخصی را به شخص دیگری می‌دهد، بدون اینکه در ازای آن چیزی انتظار داشته باشد.

این قانون «هدیه به اعتبار مرگ قریب‌الوقوع» را توضیح می‌دهد. این هدیه‌ای است که فردی زمانی می‌دهد که فکر می‌کند ممکن است به زودی، به دلیل بیماری یا خطر دیگری، بمیرد. ایده این است که اگر فرد در نهایت زنده بماند، هدیه می‌تواند پس گرفته شود. اگر قانونی به چنین هدیه‌ای اشاره کند، منظور آن هدیه‌ای است که زمانی داده شده که مرگ نزدیک به نظر می‌رسیده است.

این قانون بیان می‌کند که اگر شخصی در حالی که به شدت بیمار است یا باور دارد که به زودی خواهد مرد، هدیه‌ای بدهد، فرض بر این است که این هدیه به دلیل انتظار او برای فوت قریب‌الوقوع داده شده است.

این قانون، قواعد مربوط به هدایایی را توضیح می‌دهد که با پیش‌بینی مرگ یک فرد داده می‌شوند. هدیه‌ای که تحت این شرایط داده شده، می‌تواند باطل (یا لغو) شود اگر فردی که هدیه را داده، از بیماری بهبود یابد یا از خطری که در زمان اهدای هدیه در آن بوده، رهایی پیدا کند. همچنین اگر فرد دریافت‌کننده هدیه قبل از فرد اهداکننده فوت کند، می‌تواند باطل شود. علاوه بر این، فرد اهداکننده می‌تواند در هر زمان آن را باطل کند، یا می‌تواند در وصیت‌نامه خود ذکر کند که قصد ابطال هدیه را دارد.

اما، اگر هدیه قبلاً به دریافت‌کننده تحویل داده شده باشد و شخص دیگری آن را با حسن نیت و قبل از اطلاع از امکان پس گرفتن آن خریداری یا ادعا کند، حقوق او تحت تأثیر قرار نخواهد گرفت. همچنین، چنین هدیه‌ای با وجود هر وصیت‌نامه قبلی از سوی فرد اهداکننده، معتبر باقی می‌ماند.

این قانون بیان می‌کند که هر هدیه‌ای که توسط فردی که معتقد است به زودی فوت خواهد کرد داده شود، باید از قوانین ذکر شده در بخش ۹۶۵۳ پیروی کند.