این قانون به نماینده شخصی که یک ماترک را اداره می‌کند، اجازه می‌دهد تا دارایی‌ها را نزد خزانه‌دار شهرستان واریز کند اگر نتواند آنها را به شخص صحیح توزیع کند. این اتفاق می‌تواند زمانی رخ دهد که کسی اموال را مطالبه نکند، محل اقامت وارث نامعلوم باشد، وارث از پذیرش اموال خودداری کند، یا اگر وارث صغیر باشد یا بدون قیم قادر به تصمیم‌گیری نباشد. دستور دادگاه لازم است اگر توزیع به هر دلیل دیگری مسدود شود و نماینده خواهان بستن ماترک باشد.

این قانون در مورد این است که چه اتفاقی برای اموالی می‌افتد که توسط نماینده قانونی در یک ترکه اداره می‌شود و باید نزد خزانه‌دار شهرستان سپرده شود. اگر این اموال پول باشد، نماینده قانونی می‌تواند آن را بدون نیاز به دستور دادگاه سپرده‌گذاری کند. اما اگر اموال چیزی غیر از پول باشد، برای سپرده‌گذاری آن به دستور دادگاه نیاز دارند. دادگاه می‌تواند تصمیم بگیرد که اموال منقول را بفروشد، اگر این فروش به نفع افراد ذینفع باشد. پول حاصل از فروش، پس از کسر هزینه‌ها، به خزانه‌داری شهرستان واریز می‌شود. اگر فروش به نفع کسی نباشد، دادگاه دستور می‌دهد که اموال نزد کنترل‌کننده (Controller) سپرده شود و تمام مراحل بعدی طبق قوانین خاصی که از ماده ۱۱۹۰۰ شروع می‌شوند، انجام خواهد شد.

وقتی کسی طبق این فصل پولی را نزد خزانه‌دار شهرستان واریز می‌کند، خزانه‌دار باید به او رسید بدهد. این رسید به همان اندازه معتبر است که گویی مستقیماً توسط شخصی که قرار است پول را دریافت کند، صادر شده باشد. علاوه بر این، خزانه‌دار به عنوان بخشی از وظایف رسمی خود، مسئول امنیت این پول است و این مسئولیت توسط ضمانت‌نامه رسمی او پشتیبانی می‌شود که مانند یک بیمه‌نامه است که در برابر ضررهای مالی محافظت می‌کند.

اگر پولی نزد خزانه‌دار شهرستان نگهداری می‌شود یا در حال واریز شدن است، شخصی که امور مربوط به ماترک (اموال متوفی) را اداره می‌کند (که نماینده شخصی نامیده می‌شود) باید یک کپی تأیید شده از دستور دادگاه را که توضیح می‌دهد پول چگونه باید تقسیم شود، به خزانه‌دار بدهد.

اگر می‌خواهید پولی را که در خزانه‌داری شهرستان نگهداری می‌شود مطالبه کنید، باید دادخواستی ارائه دهید که حق شما را بر آن وجوه نشان دهد. این دادخواست باید به همان دادگاهی ارسال شود که دستور توزیع اولیه را صادر کرده است. اگر شما شخصی نیستید که در حکم اولیه نام برده شده‌اید یا نماینده قانونی او نیستید، باید جزئیات خاصی را درج کنید، مشابه دادخواست‌های مطالبه وجوه بلاصاحب.

این فرآیند معمولاً بدون جلسه رسیدگی انجام می‌شود، مگر اینکه دادگاه تصمیم دیگری بگیرد. ممکن است لازم باشد یک نسخه از دادخواست به دادستان کل ارسال شود، که او می‌تواند در صورت تمایل پاسخ دهد. اگر دادگاه با ادعای شما موافقت کند، دستوری مبنی بر تأیید حق شما بر پول دریافت خواهید کرد که حسابرس شهرستان از آن برای آزادسازی وجوه از خزانه‌داری شهرستان استفاده می‌کند.

اگر پس از واریز وجوه اموال متوفی به خزانه‌داری ایالتی، ادعایی مطرح می‌کنید، قوانین متفاوتی تحت بخش دیگری از قانون اعمال می‌شود.