این قانون به نماینده شخصی یا هر کسی که معتقد است حق ارث بردن از ماترک یک شخص متوفی را دارد، اجازه می‌دهد تا از دادگاه بخواهد که تصمیم بگیرد چه کسی باید سهمی از ماترک را دریافت کند. این کار می‌تواند در هر زمانی از زمانی که نماینده شخصی منصوب می‌شود تا زمانی که دستور توزیع نهایی صادر شود، انجام شود. شخصی که این درخواست را مطرح می‌کند باید توضیح دهد که چرا فکر می‌کند حق دارد بخشی از ماترک را دریافت کند.

این بخش از قانون ایجاب می‌کند که اخطار جلسه رسیدگی به دادخواستی در مورد یک ماترک باید به افراد خاصی داده شود. این افراد شامل هر کسی که در یک بخش مرتبط ذکر شده است، هر وارث یا موصی‌له (افرادی که در وصیت‌نامه نام برده شده‌اند) شناخته شده‌ای که تحت تأثیر قرار می‌گیرد، و دادستان کل اگر ممکن است دولت بخشی از ماترک را به ارث ببرد، می‌شوند. این امر تضمین می‌کند که تمام طرف‌های متأثر از تصمیم قبل از اتخاذ هر تصمیمی مطلع شوند.

اگر به ماترکی علاقه دارید و می‌خواهید در مراحل قانونی آن شرکت کنید، باید تا تاریخ جلسه رسیدگی، یک اظهارنامه کتبی از منافع خود را ثبت کنید. این اظهارنامه می‌تواند در حمایت یا مخالفت با دادخواست باشد.

اگر اظهارنامه خود را به موقع ثبت نکنید، پرونده با اظهارنامه‌هایی که قبلاً ارائه شده‌اند ادامه خواهد یافت و شما نمی‌توانید در مراحلی که تعیین می‌کند چه کسی چه چیزی از ماترک دریافت می‌کند، شرکت کنید. با این حال، منافع واقعی شما در ماترک تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد، اما شما ملزم به تصمیم نهایی اتخاذ شده در پرونده خواهید بود.

این قانون بیان می‌کند که دادستان کل حق دارد بخشی از یک ماترک را دریافت کند، اگر آن ماترک شامل انواع خاصی از منافع خیریه یا دولتی باشد. این موقعیت‌ها شامل موارد زیر است: زمانی که یک تراست خیریه بدون متولی تعیین‌شده وجود دارد، زمانی که یک هدیه خیریه بدون ذینفع مشخص وجود دارد، یا زمانی که ماترک به دولت منتقل می‌شود (ارث بلاوارث).

این قانون نحوه رسیدگی دادگاه به پرونده‌های مربوط به دادخواست‌های ثبت شده تحت بخش‌های خاصی از قانون ارث را توضیح می‌دهد. اولاً، هر اظهارنامه‌ای از دادخواستی که به موقع و طبق بخش‌های صحیح ثبت شده باشد، می‌تواند به عنوان مدرک در نظر گرفته شود. ثانیاً، نماینده شخصی، که امور مربوط به دارایی متوفی را مدیریت می‌کند، می‌تواند از دادگاه درخواست کند تا به او اجازه دهد در جریان رسیدگی شرکت کند تا به دادگاه کمک کند. دادگاه می‌تواند بر اساس یک درخواست کتبی تصمیم بگیرد که آیا نماینده باید شرکت کند یا خیر و نیازی به برگزاری جلسه رسیدگی کامل ندارد. دادگاه همچنین تصمیم می‌گیرد که نماینده چه نقشی ایفا کند، مانند ثبت اسناد یا انجام سایر اقداماتی که لازم تشخیص داده می‌شود.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که دادگاه تصمیم می‌گیرد چه کسی چه چیزی را از ماترک یک فرد متوفی دریافت کند و مشخص می‌کند هر شخص چقدر دریافت می‌کند. هنگامی که تصمیم دادگاه قطعی شود، لازم‌الاجرا است و حقوق همه افراد درگیر با ماترک را تعیین می‌کند.