این بخش نام چارچوب قانونی را که به عنوان قانون اداره مستقل املاک شناخته می‌شود، تعیین می‌کند. این قانون مربوط به مدیریت اموال افراد فوت شده است.

این بخش توضیح می‌دهد که «اختیار محدود» در زمینه اداره املاک به معنای داشتن توانایی مدیریت یک ملک است به جز در مورد معاملات مربوط به اموال غیرمنقول. به طور خاص، این اختیار شامل قدرت فروش، معاوضه، اعطای حق اختیار خرید، یا استقراض پول با وثیقه املاک و مستغلات نمی‌شود.

این قانون می‌گوید که اگر فرد فوت‌شده وصیت‌نامه‌ای به جا گذاشته باشد که در آن قید شده ترکه او نباید به شیوه خاصی اداره شود، مدیر ترکه (نماینده شخصی) نمی‌تواند آن را به آن شیوه اداره کند، به ویژه همانطور که در این بخش از قانون توضیح داده شده است.

این قانون توضیح می‌دهد که اداره ترکه چگونه کار می‌کند، زمانی که به کسی اختیار مدیریت ترکه داده می‌شود. این قانون می‌گوید که قواعد اعمال می‌شوند اگر این اختیار بر اساس قانون فعلی یا قوانین قدیمی‌تر داده شده باشد.

اگر کسی قبل از ۱ ژوئیه ۱۹۸۸ اختیار اداره مستقل ترکه را داشت، آنها همچنان می‌توانند از آن اختیار پس از آن تاریخ استفاده کنند. به طور خاص، آنها می‌توانند با استفاده از وامی که با وثیقه ملک تضمین شده است، پول قرض کنند، حتی اگر به طور خاص اختیار فروش ملک به آنها داده نشده بود.