این قانون آنچه را که در طول یک جلسه رسیدگی در پرونده دعاوی کوچک اتفاق می‌افتد، تشریح می‌کند. هر دو طرف می‌توانند از طریق شهود، شواهد ارائه دهند، چه در جلسه رسیدگی و چه در زمان دیگری اگر دادگاه موافقت کند. اگر خوانده حاضر نشود، خواهان همچنان باید پرونده خود را با شواهد اثبات کند. دادگاه همچنین می‌تواند به طور غیررسمی با شهود تماس بگیرد یا در مورد موضوع تحقیق کند، با یا بدون اطلاع طرفین.

در دادگاه دعاوی کوچک، وکلا عموماً نمی‌توانند مستقیماً در رسیدگی یا دفاع از پرونده‌ها شرکت کنند. با این حال، استثنائاتی وجود دارد که وکلا می‌توانند درگیر شوند، مانند زمانی که خودشان را نمایندگی می‌کنند، یا یک کسب و کار که تمامی شرکا یا مدیران آن وکیل هستند. علاوه بر این، وکلا مجازند مشاوره ارائه دهند، در مورد آنچه شخصاً می‌دانند شهادت دهند، تجدیدنظرخواهی‌ها را پیگیری کنند و مسائل مربوط به اجرای حکم را در ارتباط با دعاوی کوچک مدیریت کنند.

این قانون مشخص می‌کند که چه کسانی می‌توانند در پرونده‌های دادگاه دعاوی کوچک در کالیفرنیا شرکت کنند. به طور کلی، فقط فردی که شکایت می‌کند یا مورد شکایت قرار می‌گیرد، می‌تواند مستقیماً درگیر باشد. استثنائات خاصی به کسب‌وکارها، مانند شرکت‌ها، اجازه می‌دهد تا از طریق کارکنان عادی خود، که صرفاً برای دادگاه استخدام نشده‌اند، حاضر شوند. صاحبان مشاغل انفرادی می‌توانند از یک کارمند برای نمایندگی خود استفاده کنند، اگر سوابق تجاری مدرک اصلی باشند. اعضای نیروهای مسلح و افراد زندانی، مجوزهای ویژه‌ای برای نمایندگی بدون نیاز به حضور شخصی دارند. مالکان املاک می‌توانند در موارد خاص از نمایندگان املاک استفاده کنند، و برخی انجمن‌ها می‌توانند نمایندگان یا وکلایی برای خود داشته باشند. اگر کسی در دادگاه به دیگری کمک می‌کند، باید نقش خود و اینکه از طرف چه کسی مجاز است را اعلام کند. یک همسر می‌تواند از طرف شریک زندگی خود نمایندگی کند، اگر این کار به نفع عدالت باشد، و در برخی موارد، دادگاه می‌تواند تشخیص دهد که کسی برای ارائه پرونده خود نیاز به کمک دارد. وکلا مجاز نیستند، مگر با استثنائات خاصی که در جای دیگری ذکر شده است. این بخش وضوح را در مورد نمایندگی در دادگاه دعاوی کوچک تضمین می‌کند.

این قانون به اداره اصلاح و تربیت یا اداره امور جوانان اجازه می‌دهد تا از طریق یک کارمند عادی که معمولاً کارهای دیگری برای اداره انجام می‌دهد، در پرونده‌های دادگاه مطالبات کوچک شرکت کنند. این ادارات می‌توانند به جای حضور شخصی، در زمانی که خوانده هستند، اسناد را ارائه دهند. هر کارمندی که نماینده اداره است باید رسماً اعلام کند که مجاز به حضور است و صرفاً برای نمایندگی در دادگاه آنجا نیست. این قانون به وکلا اجازه نمی‌دهد که در دعاوی مطالبات کوچک فراتر از قوانین خاصی که در جای دیگر ذکر شده است، شرکت کنند. این قانون همچنین شامل دعاوی علیه کارمندان اداره که مربوط به وظایف شغلی آنهاست، می‌شود.

اگر در دادگاه دعاوی کوچک علیه کسب و کاری که از نام جعلی یا ساختگی استفاده می‌کند، شکایتی ثبت کنید، دادگاه باید در زمان رسیدگی به پرونده، نام قانونی واقعی آن کسب و کار را پیدا کند. اگر نام ذکر شده در شکایت با نام‌های واقعی کسب و کار مطابقت نداشته باشد، دادگاه آن را به‌روزرسانی خواهد کرد. شما همچنین می‌توانید از دادگاه بخواهید که نام موجود در شکایت یا حکم را به نام واقعی کسب و کار، هم قبل و هم بعد از صدور حکم، در صورت وجود دلیل موجه، تغییر دهد. این قانون همچنین تعریف می‌کند که نام تجاری ساختگی چیست و برای جزئیات بیشتر به بخش دیگری ارجاع می‌دهد.

اگر نیاز دارید که جلسه دادگاه را به تأخیر بیندازید، می‌توانید به دلیل موجه درخواست تعویق کنید. شما باید این درخواست را حداقل 10 روز قبل از جلسه، از طریق نامه یا فرم رسمی ارائه دهید. باید یک نسخه از این درخواست را برای سایر طرفین درگیر ارسال کنید. دادگاه به شما اطلاع خواهد داد که آیا با تأخیر موافقت می‌کند یا خیر. در برخی موارد، مانند درخواست یک ضامن خوانده، دادگاه به طور خودکار آن را حداقل 30 روز بدون جلسه رسیدگی به تأخیر می‌اندازد. اگر چیزی مانند ابلاغ به خوانده به موقع انجام نشود، جلسه باید حداقل 15 روز به تعویق بیفتد. برای ثبت درخواست تغییر تاریخ پس از انجام ابلاغ صحیح، 10 دلار هزینه وجود دارد.