این قانون توضیح می‌دهد که چه اقداماتی در کالیفرنیا اهانت به دادگاه محسوب می‌شود. اهانت شامل رفتارهایی است که روند دادگاه را مختل می‌کند، نادیده گرفتن دستورات دادگاه، یا سوء رفتار توسط مقامات مانند وکلا یا اعضای هیئت منصفه. همچنین شامل فراری دادن فردی از بازداشت، بازداشت غیرقانونی شهود، سرپیچی از احضاریه‌ها، و دستکاری هیئت منصفه می‌شود. انتقاد از دادگاه خارج از حضور مستقیم آن معمولاً اهانت محسوب نمی‌شود مگر اینکه روند رسیدگی را مختل کند. اگر اهانت یک وکیل یا کارمند ایمنی عمومی را تحت تأثیر قرار دهد، مجازات می‌تواند برای امکان تجدیدنظر به تعویق بیفتد. این شامل پرسنلی مانند افسران پلیس، آتش‌نشانان و امدادگران می‌شود.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه با اهانت به دادگاه در کالیفرنیا برخورد می‌شود. اگر کسی در حضور قاضی به اقتدار دادگاه بی‌احترامی کند، می‌تواند فوراً مجازات شود و قاضی دستوری برای ثبت این واقعه صادر خواهد کرد. اگر اهانت در جای دیگری رخ دهد، یک سوگندنامه (اظهارنامه کتبی از حقایق) باید به دادگاه ارائه شود. در پرونده‌های حقوق خانواده، فرم خاصی به نام 'دستور احضار و سوگندنامه برای اهانت (حقوق خانواده)' برای گزارش اهانت استفاده می‌شود.

اگر کسی به تحقیر دادگاه مجرم شناخته شود، قاضی می‌تواند او را تا 1,000 دلار جریمه کند یا تا پنج روز زندانی کند، یا هر دو. اگر تحقیر به دلیل نقض دستور دادگاه باشد، طرف مجرم ممکن است مجبور شود هزینه‌های وکیل طرف دیگر را نیز بپردازد. در پرونده‌های طلاق یا جدایی قانونی، اگر شما به تحقیر دادگاه مجرم باشید، نمی‌توانید دستور دادگاه را اجرا کنید، به جز دستورات حمایت از فرزند یا همسر. برای تحقیر مربوط به دستورات خانواده، مجازات‌ها با تکرار تخلفات افزایش می‌یابد، با شروع از خدمات اجتماعی یا حبس و احتمالاً هر دو، و ممکن است شامل پرداخت هزینه نیز باشد. قضات همچنین می‌توانند مجازات‌های جایگزین مانند حکم تعلیقی را در نظر بگیرند. در موارد خشونت خانگی، دادستان‌های ناحیه یا شهر می‌توانند کسی را به دلیل تحقیر به دادگاه بکشانند، و هرگونه هزینه‌های جمع‌آوری شده به حمایت از پناهگاه‌های خشونت خانگی اختصاص می‌یابد.

این قانون نحوه طرح اتهامات تحقیر علیه کسی که نفقه فرزند، خانواده یا همسر را پرداخت نمی‌کند، تشریح می‌کند. هر ماهی که آنها به طور کامل پرداخت نکنند، می‌تواند منجر به یک اتهام جداگانه شود. علاوه بر این، شما سه سال فرصت دارید تا پس از یک پرداخت نفقه از دست رفته، اقدامات تحقیر را آغاز کنید، اما تنها دو سال اگر تحقیر شامل عدم رعایت یک دستور دادگاه متفاوت مرتبط با خانواده باشد.

این بخش از قانون، قواعدی را برای آنچه اتفاق می‌افتد اگر کسی کاری را که دادگاه به او دستور داده است انجام ندهد، تعیین می‌کند. به طور کلی، آنها می‌توانند تا زمانی که آن کار را انجام دهند، زندانی شوند. اما، استثنائاتی وجود دارد. اگر کسی قربانی تجاوز جنسی یا خشونت خانگی باشد و از شهادت دادن در مورد آن خودداری کند، نمی‌توان او را به دلیل تحقیر دادگاه زندانی کرد. در عوض، ممکن است برای صحبت با یک مشاور خشونت خانگی فرستاده شوند و این گفتگوها محرمانه است. همچنین، خردسالان را نمی‌توان به دلیل تحقیر دادگاه زندانی کرد اگر به دلیل عدم رعایت برخی دستورات دادگاه مربوط به حضور در مدرسه دچار مشکل شده باشند. این قانون همچنین تعریف می‌کند که چه چیزی تجاوز جنسی، خشونت خانگی، و اصطلاحاتی مانند مشاور خشونت خانگی یا حبس فیزیکی محسوب می‌شود.

اگر کودکی زیر 16 سال از شهادت دادن یا ادای سوگند در دادگاه امتناع کند، دادگاه نمی‌تواند او را مجازات کند مگر اینکه ابتدا گزارشی از افسر ناظر را بررسی کند. این گزارش باید عواملی مانند بلوغ کودک و دلایل امتناع او را در نظر بگیرد. اگر کودک قربانی یک جرم جنسی باشد، باید با یک مدافع قربانی صحبت کند، مگر اینکه این کار به نفع او نباشد. اگر کودکی نیاز به نگهداری خارج از خانه خود داشته باشد، این نگهداری باید در کمترین محیط محدودکننده باشد، معمولاً نه در یک مرکز امن، مگر اینکه فرار کرده باشد یا از دستورات سرپیچی کرده باشد. با این حال، اگر دادگاه فکر کند که کودک ممکن است فرار کند، می‌تواند زودتر اقدام کند یا بلافاصله کودک را در یک مرکز امن قرار دهد.