این قانون توضیح می‌دهد که چگونه یک اقدام قانونی مربوط به اموال را آغاز کنید. ابتدا، شما باید یک شکایت‌نامه در دادگاه ثبت کنید. بلافاصله پس از انجام آن، شما همچنین باید یک اخطاریه را در اداره ثبت اسناد هر شهرستانی که ملکی که در شکایت‌نامه شما ذکر شده است، در آن واقع شده است، ثبت کنید.

این بخش مشخص می‌کند که یک شکوائیه قانونی مربوط به اختلافات ملکی باید شامل چه مواردی باشد. شکوائیه باید تأیید شده باشد و شامل شرح دقیقی از ملک، از جمله موقعیت آن باشد. اگر ملک غیرمنقول است، باید شامل توصیف قانونی و آدرس خیابان باشد. باید ادعای مالکیت خواهان را بیان کند و جزئیات را ارائه دهد اگر ادعا بر اساس تصرف عدوانی است، که به معنای اشغال ملکی است که شما تحت شرایط خاصی مالک آن نیستید. شکوائیه همچنین باید هرگونه ادعای متناقض را فهرست کند و تاریخ درخواست تصمیم را مشخص کند، با ذکر دلایل اگر تاریخ غیر از زمان ثبت شکوائیه باشد. در نهایت، باید شامل درخواستی برای صدور حکم در مورد ادعای مالکیت در برابر هرگونه اختلاف باشد.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که خوانده چه چیزهایی را باید در پاسخ خود به یک دعوی قضایی بگنجاند. آنها باید پاسخ خود را تأیید کنند و هرگونه ادعایی که دارند را بیان کنند، هر بخشی از شکواییه را که با آن مخالفند به چالش بکشند، و هر دفاع جدیدی که ممکن است داشته باشند را ارائه دهند. اگر خوانده یا بگوید که هیچ ادعایی ندارد یا اصلاً پاسخ ندهد، خواهان نمی‌تواند هزینه‌های دادگاه را بازیابی کند.

اگر از شما شکایت شده است، می‌توانید از طریق یک دادخواست متقابل، در مقابل چیزی درخواست کنید. اگر می‌خواهید در مورد اینکه چه کسی مالک چیزی است بر اساس تاریخی متفاوت از تاریخی که در شکایت اصلی ذکر شده است بحث کنید، باید آن تاریخ را ذکر کرده و توضیح دهید چرا استفاده از آن تاریخ مهم است.