این قانون مشخص می‌کند که دادگاه چه زمانی می‌تواند حقوق استخراج آب زیرزمینی از یک حوضه آبریز را به طور جامع تعیین کند. معمولاً زمانی اعمال می‌شود که حقوق بر اساس ادعاهای قانونی مختلفی مانند حق تقدم یا حق مالکیت زمین بر آب زیرزمینی تعیین می‌شوند. با این حال، در مواردی که مربوط به اختلافات خاص بین چند نفر است، مانند تداخل بین چاه‌ها، یا زمانی که مقادیر کمی آب درگیر است که بر دیگران تأثیری نمی‌گذارد، اعمال نمی‌شود. دادگاه‌ها می‌توانند کسانی را که از آب‌های سطحی متصل یا رودخانه‌ها استفاده می‌کنند، درگیر کنند، اگر این امر برای تعیین عادلانه حقوق آب زیرزمینی مهم باشد. اگر آب ادعا شده بسیار کم باشد، دادگاه ممکن است تصمیم بگیرد آن ادعاها را مستثنی کند، اگرچه آن افراد همچنان می‌توانند انتخاب کنند که بخشی از روند قانونی گسترده‌تر باشند.