(الف) قضات دادگاههای عالی میتوانند، در دفتر کار قاضی:
(۱) تمامی دستورات و احکام قضایی را که معمولاً در وهله اول بر اساس درخواست یکطرفه صادر میشوند، اعطا کنند و به آن دستورات و احکام رسیدگی و آنها را فیصله دهند، داوران را منصوب کنند، صورتاموال و حسابها را برای ثبت درخواست و دریافت کنند، دستور ابلاغ تسویه حسابهای تکمیلی را صادر کنند، اختیارات نمایندگان شخصی، قیمها یا سرپرستان را در مواردی که قانون اجازه میدهد، تعلیق کنند، مدیران ویژه را منصوب کنند، احکام قیمومت یا سرپرستی موقت را صادر کنند، ادعاها را تأیید یا رد کنند، و صدور تمامی احکام و اوراق قضایی لازم از دادگاه را در راستای اعمال اختیارات خود در امور مربوط به ترکه، هدایت کنند.
(۲) به تمامی درخواستهای مطرح شده مطابق با بخش ۶۵۷ یا ۶۶۳ رسیدگی و در مورد آنها تصمیمگیری کنند.
(۳) به تمامی دعاوی، رسیدگیها، ایرادات شکلی، درخواستها، دادخواستها، تقاضاها و سایر امور بدون اختلاف که در دادگاه در جریان هستند، رسیدگی و در مورد آنها تصمیمگیری کنند، به جز دعاوی مربوط به انحلال ازدواج، جدایی قانونی، یا حکم بطلان ازدواج، و همچنین به جز تقاضاهای تأیید فروش اموال غیرمنقول در رسیدگیهای مربوط به ترکه.
(۴) به درخواستهای تعیین هزینههای اجرای حکم رسیدگی و در مورد آنها تصمیمگیری کنند.
(۵) وثیقهها و تعهدات را تأیید کنند.
(ب) یک قاضی میتواند، خارج از دادگاه، در هر نقطه از ایالت، تمامی اختیارات و وظایفی را که به عنوان یک قاضی (در تمایز از دادگاه) به او محول شده است، یا اختیارات و وظایفی را که یک قاضی میتواند در دفتر کار خود انجام دهد، اعمال و اجرا کند.
