این بخش اصطلاحات مربوط به ترتیبات کاری کارمندان را در یک زمینه خاص تعریف می‌کند. «جبران خسارت افتراقی» می‌تواند به معنای یا کار کردن ساعات کمتر یا دریافت حقوق بیشتر باشد. علاوه بر این، «شیفت» به کل ساعات کار شده اشاره دارد. برای شیفت‌های هفت یا هشت ساعته، معمولاً یک استراحت غذا در نیمه راه وجود دارد. این قانون برای کارمندانی که شش ساعت یا کمتر کار می‌کنند، یا شیفت‌های دو تکه دارند، اعمال نمی‌شود.

این قانون به مناطق کالج محلی اجازه می‌دهد تا به کارکنان خاصی که وظایفشان شامل کارهای ناخوشایند، خطرناک یا غیرعادی است، حقوق اضافی پرداخت کنند، به شرطی که هیئت مدیره این کار را منصفانه بداند. اگر منطقه از سیستم شایستگی استفاده می‌کند، کمیسیون پرسنلی باید این پرداخت‌های اضافی را توصیه کند و همچنان باید اطمینان حاصل شود که پرداخت یکسان برای کار مشابه حفظ می‌شود.

اگر یک وظیفه شغلی وجود دارد که با پرداخت اضافی همراه است و بیش از 20 روز کاری طول می‌کشد، باید بر اساس سابقه کار واگذار شود. این بدان معناست که در میان کارکنانی که در یک سطح شغلی یکسان هستند و این وظیفه را می‌خواهند، کسی که مدت طولانی‌تری در آنجا بوده است، اولویت دارد.